Επιστροφή στα Τρέχοντα Θέματα

Τιμές Αγαθών και Μισθοί:
Φίλος σχολίαζε σε φόρουμ Προσωπικά θεωρώ ότι πρέπει να αποκτήσουμε και τις τιμές και τους μισθούς και την φορολόγηση της Βουλγαρίας για να έχουμε ανάπτυξη. Αλλά νιώθω μόνος σε αυτή την άποψη. Υπάρχουν άλλοι που να συμφωνούν μαζί μου...;
Με αφορμή αυτό το σχόλιο λέω ότι:
Δεν ξέρω αν πρέπει να μιλάμε για Βουλγαρία ή κάτι άλλο, μιάς και δεν ξέρω λεπτομέρειες για τη Βουλγαρία. Όμως, η αγοραστική δύναμη που απορρέει από τους μισθούς πρέπει να βαδίζει αναλόγως με τις τιμές των βασικών αγαθών. Και αυτό φαίνεται να είναι πολύ πιο αναλογικό και δίκαιο στη σημερινή Βουλγαρία, όντως.
Όσο για τη φορολόγηση, κάποτε η δεκάτη (10%) ήταν το δίκαιο μέρισμα συμμετοχής των πολιτών.
Σήμερα, με τόσους πολιτικούς και παρα-πολιτικούς, τόσους μεσάζοντες και αργόμισθους και τόσους αεριτζήδες που πρέπει να ταΐσουμε, όχι η δεκάτη, αλλά σχεδόν η 60η (60%) δεν αρκούν.
Εν κατακλείδι, ναι σε μία -όπως και αν τη λένε- σχέση που βλέπει την αναλογία εισοδήματος αναγκαίων δαπανών, κάτω από το πρίσμα της δυνατότητας αξιοπρεπούς διαβίωσης αυτών που παράγουν αυτό τον πλούτο και όχι αυτών που τον κηδεμονεύουν και φουσκώνουν τους λογαριασμούς τους αερίζοντας τα αχαμνά τους.
Και αν ακούγεται κάπως κουμουνιστικό, τονίζω ότι δεν με ενδιαφέρουν οι ταμπέλες και τα κομματικά οφίκια, αλά το δίκαιο στο μόχθο και τη συμμετοχή του καθ ενός.
Ο παραπάνω φίλος μου έλεγε Κουμουνιστικό δεν είναι. Αριστερό ακούγεται ..
Όμως, έχω να τονίσω πως δε με νοιάζει πως ακούγεται. Οι ταμπέλες μας έφαγαν.
Με νοιάζει τι εγώ αισθάνομαι δίκαιο. Όπως δίκαιο αισθάνομαι το να αμείβεται ο καθένας με τις δυνατότητές του και την απόδοσή του (με εξαίρεση τους αληθώς αδυνατούντες και όχι τους "αδυνατούντες" λόγω τεμπελίτιδας, που έχουμε μπόλικους και από αυτούς) και όχι οριζοντίως χωρίς καμία συσχέτηση παραγόμενου έργου και απολαβών (αυτό κάποιοι μπορεί να πούν ότι ακούγεται νεοφιλελεύθερο, αλλά και πάλι αδιαφορώ, αφού το δίκαιο δεν είναι ούτε κομουνιστικό ούτε φιλελεύθερο, αλλά ανθρώπινο δικαίωμα).
Η δικαιοσύνη δεν έχει ταμπέλες.
Ταμπέλες έχουν τα μαντριά και οι αχυράνθρωποι, κατ' εντολήν των χειραγωγούντων. Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι και οι ανθρώπινες ευαισθησίες δεν έχουν ταμπέλες.
Κάποιοι πάλι ισχυρίζονται "ότι το ύψος των μισθών διαμορφώνει τις τιμές των βασικών αγαθών. Ότι οι τιμές των βασικών αγαθών δεν αποτελούν το κριτήριο ρύθμισης των μισθών"
Αυτό θα μπορούσε να είναι αλήθεια. Αυτά συμβαίνουν -και μάλιστα μερικώς, γιατί υπεισέρχονται και άλλες παράμετροι- όπου υπάρχουν υγιείς αγορές. Στην Ελλάδα της κρίσης αλά και πρίν- δεν είχαμε ποτέ υγιείς αγορές και προσωπικά δεν το είδα να διαμορφώνωνται οι τιμές με βάση το εισόδημα. Απεναντίας, είδα να πληρώνω το ίδιο -και ενίοτε περισσότερο- για γάλα, ψωμί, μακαρόνια, κρέας, βενζίνα, όταν το εισόδημά μου πήγε στο 40% από πρίν. Είδα ανθρώπους που καταβαραθρώθηκε ο μισθός τους να συνεχίζουν να πληρώνουν το ψωμί και το γάλα, τα μακαρόνια και τα βασικά τρόφιμα, άλλα σαν πρίν, αλλά και μερικά σαν να είχαν διπλασιαστεί τα εισοδήματά τους.
Πού πήγε η διαφορά?
Είδα ακόμη το κράτος (με τη μορφή ΔΕΗ, Διοδίων, φορολόγησης) να αυξάνει τις απαιτήσεις του 20, 30, 40% ζητώντας παράλληλα από όλους τους άλλους παρόχους υπηρεσιών και αγαθών να συγκρατήσουν και να μειώσουν τις τιμές.
Αυτά βλέπω εγώ και αυτά δεν προδίδουν καμία σχέση μισθού / τιμών αγαθών, ούτε την ύπαρξη χρηστής διακυβέρνησης σ αυτό τον τόπο.