Επιστροφή στα τρέχοντα θέματα

Στην περιοχή της Θεσσαλίας, γιατρός τέθηκε σε αργία επειδή κατηγορήθηκε για κάτι. Που είναι το τεκμήριο αθωότητας σε μία τέτοια περίπτωση? Μπορεί να έχει νόμιμο δικαίωμα η διοίκηση του νοσοκομείου να κάνει κάτι τέτοιο?

Όταν τέθηκε ανάλογο θέμα για καθηγητή πανεπιστήμιου, ο υπουργός μας είπε  στη "ζούγκλα, κίτρινος τύπος", στις 04/03/2014: "δεν μπαίνεις σε διαθεσιμότητα με κατηγορία, πρέπει να υπάρχει καταδίκη......δηλαδή επειδή κάποιος κατηγορεί κάποιον θα τον ξηλώνεις;.....οταν θα αποφανθεί το δικαστήριο και εάν υπάρξει έστω πρωτόδικος βαθμός καταδίκης, τότε θα υπάρχει θέμα......στον Δυτικό κόσμο υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας....".

Φίλος αναλογίζονταν "Εγώ καλώ όλους μας να σκεφτούμε τι θα συμβεί σε μία κοινωνία αν ξαφνικά πάψει να ισχύει το τεκμήριο αθωότητας. ΣΕ ΟΛΟΥΣ, όμως."

Και όμως, αυτό συντελέστηκε ήδη. Ήδη προβλέπεται με νόμο.
Γι αυτό και για άλλα παρόμοια- έχω πεί από καιρό ότι στην Ελλάδα η κρίση ξεκίνησε ως οικονομική (απόρροια ανεύθυνης άσκησης οικονομικής πολιτικής και του παρεϊστικου κρατισμού, αλλά και του άκρατου ατομικισμού και καταναλωτισμού με τον οποίο μπολιάστηκε και εθίστηκε η κοινωνία σε μεγάλο βαθμό) και κατέληξε σε ΚΡΙΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και ηθική κρίση εδώ και καιρό.

Ειδικά για το τιμωρείστε τον θα θυμίσω ότι ο πολύς Λοβέρδος -πριν 2 χρόνια?-
είχε πεί στη συνάντηση των διοικητών με την παραμικρή υπόνοια καταγγελία, θέστε τους σε αργία.
Και όταν οι διοικητές κάποιοι δηλαδή- εναντιώθηκαν λέγοντας μα αυτό είναι παράνομο,
απαντούσε: Ναι, είναι, αλλά ας πάνε όπου προβλέπεται να ζητήσουν το δίκιο τους και ας δικαιωθούν. Εμείς θα έχουμε κερδίσει καιρό και εντυπώσεις

(Αυτού του είδους τη δημοκρατία επαγγέλλονται άνθρωποι που αισθάνονται την ευθύνη να πάρουν τη μοίρα της χώρας στα χέρια τους με νέα ελπιδοφόρα- κόμματα. Και για τέτοιου ποιού έργα περιγράφεται για δραστήριος στη θητεία του ο εν λόγω από τα ΜΜΕ).

Τώρα, απλά, τόλμησαν να το γράψουν κιόλας.

Κι όμως. Τότε το περάσαμε στο ντούκου, όπως και τώρα θα περάσει έτσι στην κοινωνία, μιάς και το διαίρει και βασίλευε αποτελεί αξίωμα πολύ σταθερό και μέθοδο πολύ αποτελεσματική για την κατάλυση της δημοκρατίας.
Και αυτό (η κατάλυση της δημοκρατίας) συντελείται σήμερα σε πολλά μέτωπα (π.χ. σχεδόν κανένα νομοθέτημα των ημερών μας δεν είναι που να μη παραβιάζει βασικές αρχές δικαίου και Σύνταγμα).
Και όμως, από τη μία το διαίρει από την άλλη η αγωνία μας για τα οικονομικά αδιέξοδα μαζί με την πίτα του γείτονα που δεν μας νοιάζει κι αν καεί, δεν μας αφήνουν περιθώρια να το συνειδητοποιήσουμε.

Όταν όμως θα βρεθούμε χειροπόδαρα δεμένοι, θα απορούμε τις πταίει!!

Και όμως, όπως έχουμε ήδη πεί παραπάνω, αυτό ακριβώς το θέμα (το κατάπτυστο) έχει γίνει νόμος αυτού του κράτους και ας μή κάνει τώρα τον δίκαιο ο κ. υπουργός μας για επικοινωνιακούς και ψηφοθηρικούς λόγους.

Αν τα πιστεύει αυτά γιατί δεν φέρνει τροπολογία στη βουλή ή γιατί δεν παραιτείται μη συναινών στην συγκυβέρνηση σε μία κυβέρνηση που κατήργησε δημοκρατικά δικαιώματα πολιτών?
Τα κροκοδείλια δάκρυα υποκρισίας ένθεν και ένθεν έχουν καταντήσει λασπόλακκο αυτή τη χώρα.